جدول ۳-۲- ضرایب آلفای کرونباخ

عنوان متغیر

تعداد سؤالات
آلفای کرونباخ
تعداد نمونه
آلفای کرونباخ
تعداد نمونه

تغییر شغل

۵

۷۱/۰

۳۰

۶۷/۰

۱۶۰

فشار بودجه زمانی

۱

۱

۳۰

۱

۱۶۰

استقلال حسابرس

۴

۷/۰

۳۰

۷۲/۰

۱۶۰

اهمیت مشتری

۳

۶۹/۰

۳۰

۷۱/۰

۱۶۰

پیچیدگی کار

۲

۷۹/۰

۳۰

۸۴/۰

۱۶۰

رفتار ناکارآمد حسابرس

۶

۷/۰

۳۰

۷۲/۰

۱۶۰

کل

۲۱

۷۸/۰

۳۰

۸۱/۰

۱۶۰

ازآنجایی‌که مقدار مناسب برای این معیار بزرگ‌تر و مساوی ۷/۰ می‌باشد (Cronbach, 1951)؛ لذا همان‌طوری که در جدول ۳-۳ ملاحظه می‌شود، اکثر سازه‌های پژوهش از پایایی مناسبی برخوردار می‌باشند.

۳-۵-۳- نتایج آزمون بارتلت جهت بررسی کفایت نمونه

این معیار شاخصی برای مقایسه مقادیر ضرایب همبستگی ساده و جزئی بر روی همه متغیرها است. اگر مجموع ضرایب همبستگی جزئی بین همه زوج متغیرها در مقایسه با مجموع مجذورات ضرایب همبستگی کوچک باشد، اندازه KMO نزدیک به یک خواهد بود. مقادیر کوچک KMO بیانگر آن است که همبستگی بین زوج متغیرها نمی‌تواند توسط متغیرهای دیگر تبیین شود، ‌بنابرین‏ کاربرد تحلیل عاملی متغیرها ممکن است قابل توجیه نباشد.

با توجه به بررسی‌های صورت گرفته اگر مقادیر KMO، کمتر از ۵/۰ باشد، داده ها برای تحلیل عاملی مناسب نخواهند بود. اگر بین ۵/۰ تا ۵۹/۰ باشد، میزان تناسب ضعیف بوده، ۶۰/۰ تا ۶۹/۰، میزان تناسب متوسط، ۷۰/۰ تا ۷۹/۰، میزان تناسب خوب، ۸۰/۰ تا ۸۹/۰، میزان تناسب خیلی خوب و بالاتر از ۹۰/۰ نیز میزان تناسب عالی می‌باشد (زارع چاهوکی، ۱۳۸۹). همان‌طوری که در جدول (۳-۴) ملاحظه می‌شود، داده های جمع‌ آوری‌شده از پژوهش حاضر با میزان KMO، ۷۴۵/۰ میزان تناسب خوب داده ها را نشان می‌دهد. بدین ترتیب نمونه انتخاب‌شده از کفایت لازم برای پژوهش حاضر برخوردار است.

جدول ۳-۳- نتایج آزمون کفایت حجم نمونه (KMO) و بارتلت

اندازه کفایت نمونه کایزر – مایر – الکین

۷۴۵/۰

آزمون کرویت بارتلت

کای دو

۲۶۵/۳۱۲۴

درجه آزادی

۸۱

سطح معنی داری آماره کای دو

۰۰۰/۰

۳-۶- روش‌های آماری تجزیه‌و تحلیل داده ها

تجزیه‌و تحلیل داده ها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی انجام می‌شود. آمار توصیفی به توصیف اطلاعات به دست‌آمده می‌پردازد. این اطلاعات از ویژگی‌های جمعیت شناختی نمونه­ آماری تشکیل می‌شوند که تحلیل‌های آماری صورت گرفته بر روی آن‌ ها عموماً از قبیل شاخص‌های فراوانی و نمودارهای آماری می‌باشد. در رابطه با آمار استنباطی بنا به‌ضرورت پژوهش از تکنیک‌های آماری مناسبی در جهت اثبات یا رد فرضیه‌های پژوهش استفاده می‌شود. به همین ترتیب این پژوهش از تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری^[۵۳] (SEM) و روش حداقل مربعات جزئی^[۵۴] (PLS) جهت آزمون فرضیه‌ها و برازندگی مدل استفاده می‌کند (دلایل این انتخاب در ادامه توضیح داده می‌شود).

در مدل‌سازی معادلات ساختاری ارتباطات میان چندین متغیر در یک مدل موردبررسی قرارمی‌گیرد. در این تکنیک؛ اول، روابط بین متغیرها با بهره گرفتن از یک سری معادلات ساختاریافته تجزیه‌و تحلیل می‌شوند. دوم، این معادلات ساختاریافته در قالب مدل‌هایی ترسیم می‌شوند که به محقق امکان مفهوم‌سازی تئوری‌های پژوهش را با بهره گرفتن از داده ها می‌دهد (Byrne, 2010).

محققین از این روش برای آزمودن روابط پیچیده میان متغیرهای پنهان^[۵۵] و آشکار^[۵۶] و همچنین میان چند متغیر پنهان استفاده می‌کنند. این رویکرد، ساختار روابط درونی را در مجموعه‌ای از معادلات می‌آزماید. این معادلات همه روابط میان سازه‌هایی (متغیرهای پنهان مستقل و وابسته) را که در تحلیل وجود دارند، ترسیم می‌کند. سازه‌ها همان عناصر غیرقابل بررسی یا مکنون (پنهان) هستند که با یک یا چند متغیر مشاهده‌شده و در واقع آشکار (شاخص یا سؤال) می‌توان آن‌ ها را تعریف نمود. در مدل‌سازی معادلات ساختاری دو نسل از روش‌های تجزیه‌و تحلیل داده ها معرفی‌شده‌اند. نسل اول روش‌های مدل‌سازی معادلات ساختاری کوواریانس محور هستند که هدف اصلی این روش‌ها تأیید مدل بوده و برای این کار به نمونه هایی با حجم بالا نیاز دارند. نرم‌افزارهای Lisrel، AMOS، EQS و MPLUS چهار عدد از پرکاربردترین نرم‌افزارهای این نسل هستند. چند سال پس از معرفی روش کوواریانس محور، به دلیل نقاط ضعفی که در این روش وجود داشت، نسل دوم روش‌های مدل‌سازی معادلات ساختاری که مؤلفه محور بودند معرفی شدند. روش‌های مؤلفه محور بعداً به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) تغییر نام دادند. در واقع PLS، نگرشی مبتنی بر واریانس است که در مقایسه با تکنیک‌های مشابه معادلات ساختاری مانند Lisrel و AMOS، نیاز به شروط کمتری دارد (داوری و رضازاده، ۱۳۹۲).

۳-۶-۱- مراحل مدل‌سازی در معادلات ساختاری:

برای تحلیل روابط میان متغیرها و تفسیر نتایج آن با بهره گرفتن از SEM و بنا به نظر داوری و رضازاده (۱۳۹۲)، باید مراحل (تعیین مدل، شناسایی سنجه سازه‌ها، تخمین روابط مدل، ارزیابی مدل، اصلاح مدل و تفسیر نتایج برآمده از مدل) را طی نماید:

۳-۶-۱-۱- تعیین مدل:

در این مرحله ابتدا ادبیات نظری پیرامون یک موضوع و مشتقات آن بررسی‌شده و سازه‌های دخیل در آن موضوع خاص شناسایی می‌شوند. این مرحله در واقع همان بیان رسمی مدل است که یکی از مهم‌ترین مراحل موجود در مدل‌سازی معادلات ساختاری است. در واقع هیچ گونه تحلیلی صورت نمی‌گیرد، مگر اینکه اول محقق مدل خود را که درباره روابط میان متغیرها بیان و مشخص کند. این مرحله شامل فرمول‌بندی (تنظیم) یک عبارت درباره مجموعه‌ای از پارامترهاست. این پارامترها در زمینه مدل‌سازی معادلات ساختاری ماهیت روابط میان متغیرها را نشان می‌دهند. در مدل‌سازی معادلات ساختاری اندازه و علامت این پارامترها تعیین می‌شود.

۳-۶-۱-۲- شناسایی سنجه سازه‌ها:

پس از ترسیم مدل حاوی سازه‌ها (متغیرهای پنهان) و روابط میان آن‌ ها، نوبت به ترسیم متغیرهای آشکار مربوط به سازه‌ها می‌رسد. در واقع در این مرحله چگونگی سنجش سازه‌ها را مشخص می‌نماییم. برای این کار می‌توان بامطالعه منابع اطلاعاتی مرتبط با سازه‌ها و یا استفاده از سایر روش‌های گردآوری اطلاعات مانند مصاحبه، ابزارهای اندازه‌گیری (پرسشنامه) برای سنجش سازه‌ها تهیه نمود. با انجام این کار، تعداد متغیرهای آشکار (سؤالات) مربوط به هر سازه مشخص می‌گردد.

۳-۶-۱-۳- تخمین روابط مدل:

وقتی عدم تقارن اطلاعاتی در رابطه با سهام یک شرکت افزایش می‌یابد، ارزش ذاتی آن با قیمت در بازار سرمایه متفاوت خواهد بود. ‌بنابرین‏، وجود عدم تقارن اطلاعاتی در بازار سرمایه، سرمایه افراد عادی را در این بازار، به مخاطره می اندازد. همچنین اگر اطلاعات مربوط به سود به موقع باشند، منجر به کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و در نتیجه واقعی شدن بازده موردانتظار سرمایه‌گذاران می‌گردد.

از دیگر مشکلات مربوط بر سر راه رابطه عدم تقارن اطلاعاتی و فرصت‌های رشد، سرمایه گذاری بیش از اندازه است که بر اساس تضاد مدیران و سهام‌داران شکل می‌گیرد. مدیران تمایل دارند اندازه شرکت را بزرگ کنند گرچه مجبور باشند پروژه های ضعیف را پذیرفته و ثروت سهام‌داران را کاهش دهند. اگر جریان های نقدی مازاد در دست نباشد، توانایی مدیران در رسیدن ‌به این هدف محدود شده، ولی این محدودیت می‌تواند با تامین مالی از طریق بدهی برطرف شود. متعاقب آن، مدیر باید اصل و بهره این بدهی ها را با وجه نقدی پرداخت کند که قرار بود در پروژه های ضعیف به کار گرفته شوند. از این رو اهرم مکانیسمی برای غلبه بر مسئله سرمایه گذاری بیش از اندازه به شمار می رود و ارتباط منفی میان عدم تقارن اطلاعاتی و فرصت رشد را در شرکت‌هایی توجیه می‌کند که فرصت‌های رشد کمتری دارند.

۲-۶- پیشینه پژوهش

۲-۶-۱ تحقیقات خارجی

جاکوبسون و آکر (۱۹۹۳)، در مطالعه خود به بررسی مقایسه­ ای عدم تقارن اطلاعات بین بازار سرمایه ژاپن و آمریکا پرداخته‌اند. نتایج پژوهش آنهل نشان می‌دهد که بازار سرمایه ژاپن اطلاعات مربوط به سودآوری آتی را زودتر از بازار سهام آمریکا در قیمت سهام منعکس می‌سازد، چرا که به دلیل ساختار مالکیتی شرکت‌ها و حضور گسترده سهام‌داران نهادی، سهام‌داران ژاپنی در مقایسه با آمریکایی‌ها از چشم اندازهای آتی شرکت‌ها بهتر آگاهند.

جیانگ و کیم (۲۰۰۰)، به بررسی اثرات عدم تقارن اطلاعات بین مدیران و سهام‌داران در رابطه با سودآوری از نظر زمان و مقدار پرداختند. طبق نتایج تحقیق فوق، هر میزان سطح مالکیت نهادی در شرکت‌های ژاپنی افزایش می‌یابد، عدم تقارن اطلاعات کمتری بین مدیران شرکت و سایر اشخاص مرتبط در بازار وجود خواهد داشت. ‌بنابرین‏ در شرکت‌هایی که میزان مالکیت بین شرکتی در آن ها بیشتر است، قیمت بازار سهام اطلاعات مرتبط با سودآوری آینده شرکت را سریع تر از شرکت‌هایی که مالکیت بین شرکتی کم تری دارند، در بر می‌گیرد.

انسه (۲۰۰۰)، در پژوهشی، به موقع بودن گزارشگری مالی سالیانه ۴۷ شرکت غیرمالی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار ‌زیمباوه را مورد بررسی قرار داد. نتایج این مطالعه نشان داد که ۹۸% شرکت‌های انتخاب شده به عنوان نمونه در مهلت مقرر قانونی، گزارش‌های مالی سالیانه خود را ارائه نموده‌اند. نتایج تحقیق آن ها نشان داد که متغیرهایی مانند اندازه شرکت، توان سودآوری و عمر شرکت با زمان گزارشگری مالی ارتباط معنی‌داری ‌داشته‌اند.

جوهاماتسون در سال (۲۰۰۲)، در تحقیق خود بازار سرمایه گذاری مشترک را از منظر تئوری اطلاعات نا متقارن مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت که می‌توان از مفاهیم اطلاعات نا متقارن و علامت دهی برای توصیف مشکلات پیش روی موسسان و سرمایه‌گذاران در سرمایه گذاری مشترک استفاده کرد.

واتس (۲۰۰۴)، در پژوهش خود به بررسی عدم تقارن زمانی سود، نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری و محافظه کاری در گزارشگری پرداخت. نتایج عنوان می‌کنند که همبستگی مابین نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری در یک نقطه از زمان و عدم تقارن زمانی به وسعت دوره ای که عدم تقارن زمانی در آن سنجیده شده و نیز افق زمانی اندازه گیری MTB بستگی دارد.

دشموخ (۲۰۰۵)، نتایج تحقیقی ‌در مورد ارتباط عدم تقارن اطلاعاتی و سیاست سود تقسیمی انجام داده بیانگر پیروی موضوع از تئوری ترتیب هرمی است که وجود یک رابطه منفی و معنادار بین عدم تقارن اطلاعاتی و پرداخت سود تقسیمی را اثبات می‌کند. زیرا سود تقسیمی ممکن است برای کنترل مشکلات سرمایه‌گذاری استفاده می‌شود.

مورمان در سال (۲۰۰۶)، در مطالعه خود نقش عدم تقارن اطلاعاتی و کیفیت گزارشگری مالی را در معاملات بدهی بررسی کردند. نتایج نشان می‌دهد تفاوت دامنه پیشنهادی خرید و فروش در معاملات وام به طور مثبت با عدم تقارن اطلاعاتی مربوط به شرکت و وام مرتبط است.

دغان و همکاران( ۲۰۰۷)، در خصوص به موقع بودن گزارشگری مالی، نمونه خود را از شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار بین‌المللی انتخاب کردند. هدف این تحقیق بررسی رابطه بین چهار متغیر مستقل؛ اخبار خوب و بد (سود یا زیان) ‌در مورد شرکت، ریسک مالی، اندازه و نوع صنعت شرکت با به موقع بودن زمان گزارشگری مالی بوده است. نتایج نشان داد، به موقع بودن زمان گزارشگری مالی، تحت تاثیر توان سودآوری شرکت است . شرکت‌هایی که دارای اخبار خوب (نرخ بازده سرمایه گذاری ویا نرخ بازده حقوق صاحبان بالاتر) بوده اند، زودتر از شرکت‌های دارای اخبار نامساعد، صورت‌های مالی خود را منتشر نموده‌اند. نتایج هم چنین نشان داد که اندازه شرکت، ریسک مالی بالا، خط مشی و زمان بندی مربوط به گزارشگری به موقع سال‌های گذشته، در گزارشگری مالی به موقع شرکت‌ها مؤثر بوده‌اند.

سانگ (۲۰۰۹)، رابطه بین اهرم مالی و فرصت‌های رشد را برای شرکت‌های چینی بررسی کرد. یافته های پژوهش حاکی از این است که شرکت‌هایی که رشد بیشتری دارند نسبت های اهرمی کمتری دارند. همچنین شرکت‌های بزرگتر نسبت به شرکت‌های کوچکتر بدهی بیشتری را برای سرمایه گذاری متحمل می‌شوند.

باهاتاچاریا و همکارانش (۲۰۱۰)، در تحقیقی به بررسی رابطه میان کیفیت سود و عدم تقارن اطلاعاتی پرداخته‌اند. آن ها با توجه یافته های خود، این گونه نتیجه گیری کردند که کیفیت پایین سود، منجر به افزایش عدم تقارن اطلاعاتی در بازارهای مالی می‌گردد.

۲-۶-۲ تحقیقات داخلی

کردستانی و امیر بیگی، در تحقیقی رابطه بین عدم تقارن زمانی سود و نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری سهام به ‌عنوان دو معیار سنجش محافظه کاری را بررسی نمودند. نتایج تحقیق دلالت بر وجود یک رابطه منفی بین عدم تقارن زمانی سود و نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری سهام(MTB) دارد که از نظر آماری معنی دار است. هر چه دوره برآورد معیار عدم تقارن زمانی سود طولانی تر شود، این رابطه نیز منفی تر می شود (کردستانی و امیر بیگی، ۱۳۸۷).

زهرا و پیرس (۱۹۸۹) سه نقش اساسی را برای هیات مدیره ها در نظر می گیرند و بر این باورند که هیات مدیره ها می بایست در راستای ایفای مؤثر این نقش ها گام بردارند.نقش های مد نظر آن ها به شرح زیرند :

نقش کنترل: شامل نظارت بر عملکرد مدیران اجرایی و فرایند پاداش دهی به آن ها.

نقش استراتژیک: شامل تعیین اهداف و سیاست های بلندمدت شرکت با توجه به میزان منابع ضروری و در دسترس برای اجرای این گونه استراتژی ها.

نقش خدماتی: شامل معطوف کردن توجه سازمان به جامعه از لحاظ این که سازمان با محیط خارجی ارتباط برقرار کرده و امکان دستیابی به منابع حیاتی را برای خود مهیا سازد.

کیفیت گزارشگری مالی : کیفیت گزارشگری مالی عبارت از دقت اطلاعات گزارش ‌شده برای تشریح بهتر عملیات شرکت است. در عمل، اطلاعات مربوط به جریان وجه نقد شرکت از جمله اطلاعات مورد علاقه سرمایه‌گذاران است. این تعریف از کیفیت گزارشگری مالی منطبق بر تعریف هیئت تدوین استانداردهای حسابداری است که عنوان می‌کند یکی از هدف های گزارشگری مالی، آگاه کردن اعتباردهندگان و سرمایه‌گذاران بالقوه برای کمک به تصمیم‌گیری منطقی و ارزیابی جریان وجه نقد مورد انتظار شرکت است.(بیدل و هیلاری،۲۰۰۹)

یکی از مهمترین وظایفی که حاکمیت شرکتی می‌تواند بر عهده بگیرد اطمینان دهی نسبت به کیفیت فرایند گزارشگری مالی است.کمیته بلوربیون(۱۹۹۹) در گزارش خود از حسابرسان مستقل خواسته است تا علاوه بر بررسی قابل قبول بودن رویه های حسابداری استفاده شده در گزارشگری مالی ‌در مورد کیفیت آن ها نیز با کمیته حسابرسی شرکت‌های گزارشگر مذاکره کنند.(حساس یگانه و باغومیان،۱۳۸۵).

کیفیت گزارشگری مالی ‌بر مبنای‌ دو رویکرد نیازهای استفاده‌کننده و حمایت از سرمایه‌گذار تعریف می‌شوند. رویکرد اول بر مبنای نیازهای استفاده‌کننده است و کیفیت با توجه به سودمندی گزارش ها برای استفاده‌ کنندگان تعیین می‌شود. در رویکرد دوم، بر حمایت از سرمایه‌گذاری تأکید شده و کیفیت به طور عمده برحسب « افشای کامل و منصفانه» برای سهام‌داران تعریف می‌شود.(خواجوی و همکاران،۱۳۹۱).

ریسک : یکی از عوامل مهم در ارزش گذاری شرکت ها، ریسک اطلاعات است. ریسک به دوبخش ریسک سیستماتیک و ریسک غیرسیستماتیک تقسیم می شود.از عوامل مهم ایجاد ریسک سیستماتیک تحولات سیاسی و اقتصادی، چرخه های تجاری، تورم و بیکاری است .این عوامل مربوط به بازار است و تقریباً به طور نسبی بر تمام شرکت ها اثر می‌گذارند و قابلیت کنترل و مدیریت این ریسک غیرممکن یا ضعیف است.ریسک غیرسیستماتیک از عواملی از قیبل کالا و خدمات تولیدی شرکت یا صنعت، اقدامات رقباء، نوع مدیریت و ساختارهای هزینه های شرکت به وجود می‌آید. این دسته عوامل قابل کنترل، قابل اجتناب یا غیرسیستماتیک می‌گویند و ریسک هایی مانند ریسک تجاری، ریسک نقدینگی و ریسک ناتوانی در پرداخت در این طبقه قرار می‌گیرد.(جهانخانی،۱۳۸۹).

هر چقدر کیفیت گزارش های مالی افزایش یابد و از استانداردها و ضوابط معتبر در تهیه و حسابرسی گزارش ها استفاده شود، اعتماد استفاده‌ کنندگان اطلاعات افزایش و ریسک اطلاعات کاهش خواهد یافت. ‌بر اساس چارچوب نظری هیئت تدوین استانداردهای حسابداری مالی، اطلاعات مالی برای سودمند واقع شدن در تصمیم‌گیری ها، در درجه نخست باید مربوط و قابل اتکا باشند. اطلاعات برای مربوط بودن باید بموقع تهیه و ارائه شوند و ارزش پیش‌بینی‌کنندگی و ارزش بازخورد داشته باشند. قابل اتکا بودن نیز شامل ارائه صادقانه، تأییدپذیری و بی‌طرفی می‌شود.‌بنابرین‏، شاخص اصلی کیفیت اطلاعات مالی از منظر تدوین‌کنندگان استانداردهای حسابداری دو ویژگی مربوط بودن و اتکاپذیری است و این دو بُعد، اطلاعات را برای تصمیم‌گیرندگان سودمند می‌کند.

بر اساس تئوری نمایندگی، مدیران (نمایندگان) شرکت ممکن است تابع مطلوبیت خود را به قیمت زیر پاگذاری منافع سهام‌داران حداکثر نمایند.از این رو سهامدارارن کنترل و نظارت بر مدیریت شرکت را به هیات مدیره واگذار نموده اند.(فاما و جنسن،۱۹۸۳).از این رو در این پژوهش سعی بر این است که تأثیر ترکیب تنوع هیات مدیره بر کیفیت گزارشگری مالی و ریسک سنجیده شود.

۱-۸ نوآوری تحقیق

تحقیق پیرامون ترکیب تنوع اعضای هیات مدیره طی چند سال اخیر از جمله حوزه های با اهمیت در تحقیقات دانشگاهی بوده است، اگرچه در سایر کشورها تحقیقات فراوانی راجع ‌به این موضوع صورت گرفته است، اما هیات مدیره و موضوعات مرتبط با آن چندان مورد توجه محققان داخل کشور قرار نگرفته است.قبلاً ‌در مورد زمینه موضوع تحقیق،یعنی تأثیر ترکیب تنوع هیات مدیره بر کیفیت گزارشگری مالی و ریسک پژوهشی در ایران انجام نشده است.‌بنابرین‏ این موضوع نوآوری لازم را داشته و زمینه را برای انجام تحقیقات بیشتر فراهم می کند.

۱- ۹ تعریف اصطلاحات کلیدی

• • هیات مدیره : یک شرکت ، تحت هدایت و رهبری اعضای هیات مدیره اش اداره می شود سپس هدایت و رهبری از هیات مدیره به مدیر عامل و از مدیر عامل به مدیران ارشد ، به منظور مدیریت و سازماندهی کارهای روزانه شرکت ، انتقال می‌یابد. بدین ترتیب ، هیات مدیره به نمایندگی از سوی سهام‌داران شرکت ، کار نظارت و کنترل بر شرکت را انجام می‌دهد .در حالی که حاکمیت شرکتی مؤثر و کارآمد مسئول تمام کسانی است که با ذینفعان ارتباط برقرار می‌کنند، این هیات مدیره است که در رأس امور، مسئولیت هماهنگی را بر عهده دارد و از وجود فرهنگ و فضای مناسب در سیستم اطمینان حاصل می‌کند.

• • گزارشگری مالی : در بسیاری از مطالعات حسابداری و مالی، کیفیت گزارشگری مالی میزان صداقت مدیران در ارائه ی اطلاعات منصفانه و حقیقی برای تصمیم گیرندگان تعریف شده است. به بیان دیگر، هرگاه مدیران در ارائه ی اقلام مندرج در صورت های مالی دو واژه ی بی طرفی و عینیت را رعایت کرده باشند، می توان گفت کیفیت گزارشگری مالی وجود دارد،کیفیت گزارشگری مالی سبب ارتقای سودمندی اطلاعات مالی می شود. ‌بنابرین‏، واضح است که قانون گذاران و سرمایه گذاران برای داشتن گزارشگری مالی با کیفیت بیشتر هم عقیده هستند؛ زیرا اعتقاد نهایی این است که کیفیت گزارشگری مالی به طور مستقیم روی بازارهای سرمایه اثرگذار است ‌بنابرین‏، با توجه ‌به این که کیفیت گزارشگری مالی تأثیر با اهمیتی بر بازارهای سرمایه دارد، می توان نتیجه گرفت که در سطح کلان، کیفیت گزارشگری مالی دارای اثرات اقتصادی است.(سجادی و همکاران،۱۳۹۱).

• • ریسک : در فرهنگ لغت ریسک به معنی شانس و احتمال آسیب یا زیان تعریف شده است اما در ادبیات مالی ریسک عبارت است از انحراف معیار نرخ بازده هر سرمایه گذاری یا بعبارتی دیگر ریسک را می توان احتمال متفاوت بودن بازده واقعی و بازده مورد انتظار تعریف نمود،در تقسیم بندی کلی می توان ریسک را به دو دسته ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک تقسیم نمود.

واکنش‌های اطرافیان، به خصوص والدین، نقش مهمی در شکل‌گیری خودپنداره ی هر فرد دارد.

عزت نفس هنگامی به وجود می‌آید که نیاز‌های ابتدائی زندگی به نحو مناسبی ارضاء شده باشند.(بابایی، ۱۳۸۵)

۲-۱۳- سه گام اساسی جهت رسیدن به عزت نفس بهتر:

گام اول: خودداری از انتقاد درونی؛ اولین گام مهم در بهبود عزت نفس، شروع مبارزه با پیامد های منفی ندای درونی منتقد است. همه ما گاهی اوقات به مؤاخذه و انتقاد از خود می پردازیم اما در برخی از افراد شدت این رفتار دایمی و شدیدتر است و لذا باعث کاهش شدید عزت نفس در آن ها می‌گردد. ‌بنابرین‏ اولین گام برای اصلاح عزت نفس این دسته از افراد آن است که میزان گفتگوهای منفی درونی آن ها را کاهش داده و به جای آن نحوه صحیح مقابله با کاستی ها و نقاط ضعف را بیاموزیم.

گام دوم: تمرین پرورش خود؛ خودداری از انتقاد درونی، اولین قدم مهم است، اما کافی نیست. از آنجایی که بخشی از عزت نفس ما، به رفتاری که دیگران در گذشته با ما داشته اند مربوط می شود، دومین قدم به سوی عزت نفس سالم، آن است که با خودتان به عنوان یک فرد ارزشمند رفتار کنید. با پرورش، اهمیت دادن به خود را به شیوه ای نشان دهید، که ارزشمند، با کفایت، لایق و دوست داشتنی هستید و این چنین با تجارب یا پیام های منفی گذشته مبازره کنید.

پرورش خود از بخش های گوناگونی تشکیل می شود که از مراقبت های اولیه نسبت به خود شروع شده و تا تلاش برای کسب موفقیت هایی که باعث افتخار شما می شود ادامه دارد.(سایت مددکاری اجتماعی)

گام سوم: از دیگران یاری بخواهید؛غالباً یاری طلبیدن از دیگران، مهمترین و نیز دشوارترین قدم به سوی تقویت عزت نفس است. افرادی که دارای عزت نفس پایین هستند، به دلیل احساس عدم لیاقت نمی توانند از دیگران طلب کمک کنند. اما از آنجایی که، عزت نفس پایین، غالباً حاصل نحوه برخوردی است که دیگران در گذشته با شما داشته اند، جهت مبارزه با پیامدهای انتقادی، که خود حاصل از تجارب منفی گذشته اند، نیازمند کمک دیگران خواهید بود(سایت مددکاری اجتماعی)

۲-۱۴- پیشگیری^[۴]

۲-۱۴-۱- معانی لغوی و مفهومی پیشگیری:

پیشگیری در لغت به معنای جلوگیری کردن، مانع شدن، مانع سرایت شدن و پیش‌بندی کردن آمده است.(معین،۱۳۶۳، ۹۳۳) پیشگیری یک مفهوم کلی است و به مجموعه اقدام‌هایی گفته می شود که برای پیشگیری و جلوگیری از فعل و انفعالات زیان آور محتمل برفرد و گروه به عمل می‌آید مانند پیشگیری از حوادث کار، پیشگیری از بزهکاری نوجوانان، جوانان و پیشگیری از تصادفات در جاده‌ها و….

در استنباط مفهوم پیشگیری و مصداق‌های آن دو جهت گیری کلی دیده می شود. برخی از جرم شناسان مفهوم موسعی برای تدابیر پیشگیرانه قائل شده و گروهی دیگر پیشگیری را در مفهومی محدود مضیق به کار می‌برند.

اینک هر یک از این دو تعبیر به طور مختصر توضیح داده می شود:

۲-۱۴-۱-۱- مفهوم موسع پیشگیری:

مطابق این مفهوم، انجام هر اقدامی که علیه جرم بوده و آن را کاهش دهد، پیشگیری محسوب می شود. بر اساس این برداشت انواع تدابیر کیفری و غیر کیفری چه مربوط به قبل و چه مربوط به بعد از وقوع جرم، پیشگیریمحسوب می‌شود. فلذا در این تعبیر، حتی تعقیب و دستگیری بزهکاران، اعمال مجازات یا تعلیق اجرای آن، الزاماًً به جبران خسارت مجنی علیه و فردی کردن مجازات توسط قاضی نیز پیشگیری به شمار می‌آیند. لذا اینمفهوم طیف وسیعی از اقدامات کیفری و غیر کیفری را در بر می‌گیرد.(محمد نسل، ۱۳۸۷)

۲-۱۴-۱-۲- مفهوم مضیق پیشگیری:

در جرم شناسی پیشگیرانه، پیشگیری مفهوم مضیقی پیدا ‌کرده‌است. در این مفهوم پیشگیری به مجموعه وسایل و ابزارهایی اطلاق می شود که دولت برای مهار بهتر بزهکاری از طریق حذف یا محدود کردن عوامل جرم زا و یا از طریق اعمال مدیریت مناسب نسبت به عوامل محیط فیزیکی و محیط اجتماعی موجد فرصت‌های جرم، مورد استفاده قرار می‌دهد.(محمد نسل،۱۳۸۷)

۲-۱۴-۲- تعاریف متعدد پیشگیری از بزهکاری:

هدف اصلی پیشگیری از جرم و بزهکاری کنترل اعمال مجرمانه است و در کنترل اعمال مجرمانه اصلاح و بازداشتن مجرم، حفاظت وحمایت از بزهدیده و جامعه مدنظر است. تعاریف مختلفی توسط دانشمندان در خصوص پیشگیری از جرم ارائه شده که به برخی از آن ها اشاره می شود:

دکتر علی حسین نجفی ابرندآبادی در خصوص واژه پیشگیری می نویسد، واژه پیشگیری امروزه در معنای جاری و متداول آن دارای دو بعد است. پیشگیری یا جلوگیری کردن، هم به معنی پیش دستی کردن، پیشی گرفتن و به جلو چیزی رفتن می‌باشد و هم به معنی آگاه کردن، خبر چیزی دادن و هشدار دادن است. اما در جرم شناسی پیشگیرانه، پیشگیری در معنی اول آن مورد استفاده واقع می شود. یعنی کاربرد فنون مختلف به منظور جلوگیری از وقوع بزهکاری، هدف به جلوی جرم رفتن و پیشی گرفتن از بزهکاری است. اما از نظر علمی پیشگیری یک مفهوم منطقی و تجربی است که همزمان از تأملات عقلانی و مشاهدات تجربی تلقی می شود.(گل محمدی خامنه،۱۳۸۷)

ریموند گسن جرم شناس فرانسوی، تحت عنوان از ریشه کلمه تا معنای علمی آن پیشگیری را چنین تعریف نموده است:

از نظر ریشه شناسی کلمه پیشگیری دارای بعدی مضاعف است. پیشگیری کردن در عین حال جلو رفتن و آگهی دادن است. در جرم شناسی پیشگیری به معنای اول کلمه گرفته شده است و آن عبارت است از به جلوی تبهکاری رفتن با بهره گرفتن از تکنیک‌های گوناگون مداخله به منظور ممانعت از وقوع بزهکاری است. از نقطه نظر علمی مراد از پیشگیری هر گونه فعالیت سیاست جنایی است برای تحدید حدود پیش آمدن مجموعه اعمال مجرم‌ها از راه غیر ممکن ساختن، دشوار ساختن و احتمال وقوع آن را پائین آوردن است بدون اینکه به کیفر یا جزای آن متوسل شوند.(همان منبع)

آقای گسن برای تشخیص اقدامات پیشگیرانه چهار معیار در نظر گرفته است:

۱-اقدامی پیشگیرنده تلقی می شود که هدف اصلی آن اقدام مؤثر علیه عوامل یا فرایندهایی است که در بروز بزهکاری و انحراف، نقش تعیین کننده دارند.

۲-اقدام‌های پیشگیرانه، جمعی هستند یعنی مخاطب آن ها کل جامعه یا بخش و گروه معینی از جمله هستند.

۳-اقدام‌هایی پیشگیرانه خوانده می شود که قبل ار ارتکاب اعمال بزهکارانه یا ‌کج‌روانه اعمال شوند و نه بعد از ارتکاب آن ها.

۴-اقداماتی پیشگیرانه تلقی می شود که قهر آمیز و سرکوبگر نباشند

از دیدگاه آقای المر اچ. جانسون^[۵] پیشگیری از جرم بر چهار پدیده مبتنی است که عبارتنداز:

(۱)اینکه عمل زشت، ناهنجار و تقبیح شده ای (جرم) در شرف وقوع باشد؛(۲)اینکه چنین کاری توسط ادراک و حواس انسان قابل پیش‌بینی باشد؛(۳)اینکه بیشتر اقدامات پیشگیرانه خارج از مرزهای سیستم عدالت کیفری است؛(۴)اینکه مداخلات قبل از وقوع عمل مجرمانه انجام شود. این تعریف از دو جهت مفید است، نخست اینکه پیشگیرانه از جرم را وابسته به مشارکت جامعه می‌داند و امتیاز دوم این تعریف آن است که جنبه پیش کنشی اقدامات پیشگیری را پررنگ می‌کند.(همان، ۳۶)

دانشمندان حوزه های علوم اجتماعی و جرم شناسی پیشگیری از جرم را به انواع مختلفی تقسیم کرده‌اند ولی با وجود اختلاف نظرها در تقسیم‌بندی پیشگیری از جرم‌ها به کیفری و غیر کیفری اتفاق نظر دارند، لذا به بحث هر کدام از آن ها می‌پردازیم.(محمدنسل،۱۳۸۷)

کاربرد این ابزارها وبسترهای ارتباطی،منجر به کاهش چشم گیر هزینه ها وکمک به بهبود فرایند های سازمانی ‌و تکامل ابعاد اطلاعات در سازمان می شود و در نهایت کلیه موارد فوق منجر به تسریع ‌و تسهیل در چرخه بازاریابی ،فروش وخدمات وپشتیبانی در سازمان ها خواهد شد.

برخی از اهداف CRM به صورت کلی در زیر اشاره شده است:

• • افزایش بازدهی کاری سازمان ودستیابی به سطوح بالای کارایی

• • مدیریت وسازماندهی ارتباط میان سازمان ومشتریان

• • تسهیل ‌و تسریع فرآیندهای بازاریابی،فروش وخدمات وپشتیبانی

• • پایین آوردن هزینه های جاری مرتبط با سازمان ومشتری

• • کاهش هزینه های بازاریابی،فروش،توزیع وخدمات وپشتیانی

• • برتری یافتن نسبت به سایر رقبا در شناسایی جذب موقعیت های بازار

• • ایجاد امنیت،سرعت ودقت در بهره گیری واستفاده از اطلاعات

• • تحلیل پیش‌بینی وضعیت فروش،بازار ونیازهای آتی مشتریان

• • بالا بردن سطح فروش وبه تبع آن افزایش سود ‌و درآمد سازمان

• • کوتاه کردن چرخه فروش و ارائه خدمات

• • حفظ مشتریان قدیمی وجلب رضایت آن ها همچنین جذب وسازماندهی مشتریان جدید

• • کاهش زمان وهزینه پاسخ گویی وپوشش نیازهای مشتریان

• • ارتقای سطح ارائه خدمات به مشتریان

• ارائه خدمات جانبی به صورت ((BerryT.D.willson 2005

علاوه بر اهداف اشاره شده در خصوص CRM ،اهداف دیگری نیز از جنبه‌های گوناگون قابل شناسایی وبررسی اند که در ادامه به برخی از آن ها اشاره شده است:

بر اساس دیدگاه نول که در سال ۲۰۰۰ میلادی مطرح شد،رویکرد CRM شناسایی وارایه عواملی است که برای مشتریان ایجاد ارزش می‌کنند.با توجه ‌به این دیدگاه در حالی که مشتریان دارای نگرش های مختلفی نسبت به ارزش ها هستند،روش های گوناگونی برای ارضای هر کدام از آن ها وجود داردPeppers.Rogers.2004)).‌بنابرین‏ از منظر این تعریف،اهدافCRM را می توان به صورت زیر فهرست کرد:

• • شناسایی ارزش های خاص مشتریان

• • درک اهمیت نسبی آن نیازها برای مشتریان

• • تعیین میزان ونوع اثر گذاری ارزش های مورد نظر مشتریان

• • تشخیص،ارتباط وارایه ارزش های متناسب با هر مشتری

• • اندازه گیری نتایج وتامین بازده سرمایه گذاری

• • بارنت نیز در سال ۲۰۰۱ تصریح می‌کند که اهداف CRM را به طور عموم می توان در سه گروه صرفه جویی در هزینه ها،افزایش درآمد وآثار استراتژیک بررسی نمود.وی بیان می‌دارد که اهداف زیر برای سازمانی که CRM رااجرامی کند،منطقی به نظرمی آیدBurnett.2001)):

• • افزایش در آمد حاصل از فروش:وقتی سازمان هازمان کمتری را صرف جمع‌ آوری اطلاعات مشتریان می نمایند،قادر خواهند بود زمان بیشتری را به خود مشتریان اختصاص می‌دهند که این امر در بالا بردن درآمد آن ها مؤثر است.

• • افزایش سود:شناخت مشتریان،همچنین ارائه ارزش ها وتخفیف قیمت به آن ها،افزایش سو را به دنبال خواهد داشت.

• • بهبود میزان موفقیت:سازمان ها با اجرای CRM از رفتار ناصحیح با مشتریان در فرایند فروش اجتناب می‌کنند.

• • افزایش میزان رضایت مشتریان:پس از آن که مشتریان پی می‌برند محصولات سازمان هم راستا با نیاز های مشخص آن ها‌ است،احساس رضایت می‌کنند.

• کاهش هزینه های اداری بازاریابی وهزینه های عمومی فروش:هنگامی که سازمان هاتخصصی شده ودارای اطلاعات مناسبی درباره مشتریان خود باشند،این امر به وقوع می پیوندد.

‌بنابرین‏ از منابع خود بهتر استفاده می‌کنند وهیچ یک از فعالیت های آنهابا اتلاف زمان وهزینه همراه نخواهد بود.

سویفت صاحب نظر دیگری که در سال ۲۰۰۱ میلادی در این حوزه اقدام به نظریه پردازی ‌کرده‌است،این گونه بیان می‌کند که هدفCRM افزایش فرصت های سازمان با بهره گرفتن از روش های زیر است
-Shammari.2009) : (A1

• • بهبودفرآیند ارتباط با مشتریان

• • ارائه محصولات صحیح به هر مشتری

• • ارائه محصولات صحیح از مسیرهای صحیح به مشتری

• ارائه محصولات صحیح در زمان صحیح به هر مشتری

از نظر او اعمال چنین روند کاری،مزایای زیر را برای سازمان ها به ارمغان خواهد آورد:

• • حفظ مشتری:توانایی حفظ مشتریان وفادار وسود آور که ابزاری برای رشد سودآوری سازمان است.

• • جذب مشتری:جذب مشتریان واقعی به نوبه خود باعث رشد وافزایش حاشیه سود سازمان می شود.

• سود آوری مشتری:ارائه محصولات صحیح در زمان صحیح،افزایش حاشیه سود هرمشتری را به دنبال دارد.

از منظری دیگرگالبریس و راجرز معتقدند که عوامل بسیاری بر تصمیم خرید مشتری تاثیر گذار هستند،بدین صورت که مشتریان محصولاتی (کالاها وخدمات)را خریداری می‌کنند که انتظاراتشان را بر آورده کرده یا فراتر از آن باشد.به بیانی دیگر،ارزش افزوده ای که آن محصول به همراه دارد،برای آن ها مهم استBerndt.2004)).

کالاکوتا ورابینسون نیزCRM را نوعی چارچوب یکپارچه واستراتژی سازمانی می دانند که سه هدف را می توان برای آن شناسایی نمودKalakota.Robinson.2001))

• • ارتباط با مشتریان فعلی برای افزایش درآمد(افزایش سودآوری از طریق شناسایی،جذب وحفظ بهترین مشتریان):این کار با بسترسازی،نگرشی جامع نسبت به مشتریان در راستای حداکثر سازی ارتباط آن ها با سازمان از طریق فروش ویژه(فروش محصولات منحصر به فرد)وفروش جانبی(فروش محصولات مکمل)صورت می پذیرد.

• • اطلاعات یکپارچه در راستای خدمت برتر(استفاده از اطلاعات مشتریان در قالبی یکپارچه برای ارائه خدمات بهتر وپوشش نیازهای آن ها):با انجام چنین کاری،سازمان زمان‌های صرف شده از سوی مشتری را به حداقل می رساند.

• ایجاد فرآیندها وروش های استاندارد:با زیاد شدن ارتباطات ‌و تماس مشتریان،کارکنان بیشتری در واحد فروش درگیر می‌شوند.از این روبه منظور برخورداری از حداکثر توان،سازمان ها بایددارای فرایند های مطلوب(قابلیت کاربری آسان)‌و سازگار با مشتریان در نقاط مختلف جغرافیایی باشند.

۲-۴ گام های ارتقای عملکرد CRM در سازمان ها

گام اول

نیازسنجی سازمان

خصوصیات سیستم متناسب با نیازها

گام دوم

خیر خیر خیر

خ

کاربردها،ارتقای کارایی وبهره وری فنی سازمان؟

^{کاربردها،همسو با منافع فردی کاربران؟}

کاربردها،ایجا ارتباط موثرتر با مشتریان؟

گام سوم

انعطاف پذیری در هم خوانی

ویکپارچگی با سایر سیستم های

سازمان

یکپارچگی کامل با دیگر سیستم های سازمانی

یکپارچگی آسان با سایر برنامه هایکاربردی

گام چهارم

پوشش فرایندهای سازمان با در نظر

گرفتن بهترین الگوها

پوشش فرایندهای متداول ومنحصر به فرد سازمان

گام پنجم